พุทธวจน

จิตตั้งมั่นอยู่ในอารมณ์อันเดียวคือกาย

มนุษย์เป็นอันมากได้ยึดถือเอาที่พึ่งผิด ๆ

พระสูตรทั้งหมดในหนังสือ

กามในสังโยชน์

ถ้ามัวรอให้รู้เรื่องที่ไม่จำเป็นเสียก่อนก็ตายเปล่า

สภาพที่อาศัยกันเกิดขึ้นเพราะความมีสิ่งนี้เป็น ปัจจัย-

กระทำให้แจ้งซึ่งเจโตวิมุตติปัญญาวิมุตติอันหาอาสวะมิได้

นางวิสาขามิคารมาตา

ลักษณะความเป็นมหาบุรุษ

ลำดับการหลุดพ้นเมื่อเห็นไตรลักษณ์ 4

นี้เรียกว่าโลกในอริยะวินัย

ก็สังขารนั้นมีอะไรเป็นเหตุ

ทักขิณาวิภังคสูตร

ธรรมที่อาศัยกันเกิดขึ้น

เนตํ มม เนโสหมสุมิ น เมโส อตฺตา

ความเคารพในธรรม

จูฬสาโรปมสูตร

ดำรงสมาธิจิต เมื่อถูกเบียดเบียดทั้งทางวาจาและทางกาย

คำของพระองค์ตรงเป็นอันเดียวกันหมด

จิตนี้เป็นลหุปริวัตตัง

ธรรมารมณ์ความรักและความเกลียด4ประการ

จิตเกิดดับรับรู้อารมณ์ใหม่

ปาริฉัตตกสูตร

ฐานสูตร

อสังขตสังยุตต์ วรรคที่ 1

ไม่นำตนซึ่งไม่มีทุกข์เข้าไปรับทุกข์ ไม่สละสุขที่เกิดขึ้นโดยธรรมไม่เป็นผู้หมกมุ่นในสุขนั้น

ผู้ทำร้ายผู้อื่นไม่ชื่อว่าเป็นบรรพชิตไม่ชื่อว่าเป็นสมณะเลย

สาวกานัง สันนิปาโต

หน้าที่ที่พึงพึงปฏิบัติต่อทิศทุกทิศ

ติสสสูตร

ปฐมปัณณาสก์

สหายสูตร

โลกุตตรผลมีได้จากการตั้งจิตไว้ถูก

ธรรมเป็นกำลังของพระเสขะ 5 ประการ

ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นชื่อว่าเห็นปฏิจจสมุปบาท

สมาทานวัตรบท7ประการ

อธิบายอตัมมยตา ตอนที่ 3

สักกายสมุทัย สักกายนิโรธ สักกายนิโรธคามินีปฏิปทา

ความสำรวมในมนินทรีย์

ไม่นึกถึงสิ่งใดสิ่งนั้นไม่เป็นอารัมมณปัจจัยเพื่อความตั้งมั่นแห่งวิญญาณ

สัปปุริสูตร

เปรียบการแสดงธรรมกับการหว่านพืชในนา3ชนิด

ติงสมัตตาสูตร

บุคคล4จำพวกมีปรากฏอยู่ในโลก

เหตุปัจจัย8ประการนี้แห่งความปรากฏแผ่นดินไหว

วิญญาณเปรียบเหมือนพืชสดทั้ง5

ที่สุดก็ต้องกลับมารู้ลม

พิจารณาความไม่งาม

ภเวสิสูตร

บุรุษตาบอดตากำเนิดถูกลวงด้วยผ้าขาว