พุทธวจน

ทำให้มากเจริญให้มาก

ตทายตนํ

อุปมาอายุนรก

การเป็นผู้ให้

ความเพียร

ใช้ประโยชน์ในการดำรงอยู่ของธาตุขันธ์นี้

ผู้ถอนรากแห่งความรักและความเกลียดได้แล้ว

ธรรมะปีใหม่2568

ทำสมาธิบ่อยๆจะฝันน้อยลง

ลำดับการกลุดพ้นเมื่อเห็นไตร์ลักษณ์2

ลำดับการหลุดพ้นเมื่อได้เห็นไตรลักษณ์3

สัญญามาก่อนวาจาจึงมา

ลำดับการหลุดพ้นเมื่อเห็นไตรลักษณ์

เพียรตั้งไว้เนืองๆ

การสำรวมอินทรีย์ชื่อว่าเป็นผู้ไม่ประมาท

จิตตั้งมั่นอยู่ในอารมณ์อันเดียวคือกาย

มนุษย์เป็นอันมากได้ยึดถือเอาที่พึ่งผิด ๆ

พระสูตรทั้งหมดในหนังสือ

กามในสังโยชน์

ถ้ามัวรอให้รู้เรื่องที่ไม่จำเป็นเสียก่อนก็ตายเปล่า

สภาพที่อาศัยกันเกิดขึ้นเพราะความมีสิ่งนี้เป็น ปัจจัย-

กระทำให้แจ้งซึ่งเจโตวิมุตติปัญญาวิมุตติอันหาอาสวะมิได้

นางวิสาขามิคารมาตา

ลักษณะความเป็นมหาบุรุษ

ลำดับการหลุดพ้นเมื่อเห็นไตรลักษณ์ 4

นี้เรียกว่าโลกในอริยะวินัย

ก็สังขารนั้นมีอะไรเป็นเหตุ

ทักขิณาวิภังคสูตร

ธรรมที่อาศัยกันเกิดขึ้น

เนตํ มม เนโสหมสุมิ น เมโส อตฺตา

ความเคารพในธรรม

จูฬสาโรปมสูตร

ดำรงสมาธิจิต เมื่อถูกเบียดเบียดทั้งทางวาจาและทางกาย

คำของพระองค์ตรงเป็นอันเดียวกันหมด

จิตนี้เป็นลหุปริวัตตัง

ธรรมารมณ์ความรักและความเกลียด4ประการ

จิตเกิดดับรับรู้อารมณ์ใหม่

ปาริฉัตตกสูตร

ฐานสูตร

อสังขตสังยุตต์ วรรคที่ 1

ไม่นำตนซึ่งไม่มีทุกข์เข้าไปรับทุกข์ ไม่สละสุขที่เกิดขึ้นโดยธรรมไม่เป็นผู้หมกมุ่นในสุขนั้น

ผู้ทำร้ายผู้อื่นไม่ชื่อว่าเป็นบรรพชิตไม่ชื่อว่าเป็นสมณะเลย

สาวกานัง สันนิปาโต

หน้าที่ที่พึงพึงปฏิบัติต่อทิศทุกทิศ

ติสสสูตร

ปฐมปัณณาสก์

สหายสูตร

โลกุตตรผลมีได้จากการตั้งจิตไว้ถูก

ธรรมเป็นกำลังของพระเสขะ 5 ประการ

ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นชื่อว่าเห็นปฏิจจสมุปบาท